زمین خوردن و شروع از اول برای من یه بازی تکراری شده!
اما در هر تکرار جایی زمین خوردم که ارتفاعش از سطح دریا بالاتر از دفعه قبل بود
با این حال ادامه دادم.
به این امید که راه رفتنو یاد بگیرم و دیگه زمین نخورم.
اما این بار وقتی زمین خوردم که فهمیدم این بازی خسته کننده پایانی نداره. جز وقتی که دستمو بگیرن
پ.ن:
آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
آیا بود که گوشه ی چشمی به ما کنند
دردم نهفته به ز طبیبان مدعی
باشد که از خزانه ی غیبم دوا کنند.
+
نوشته شده در یکشنبه 15 آبان1384 16:13 توسط پابرهنه
|
