تصورات فراتر از هر چارچوبی گاهی انسانو به تعلیق های جالبی می کشونه. مثل فیلم دیگران که بعد از دیدنش نفهمیدم من زنده ام یا اونایی که تو قبرستون خوابیدن؟ اگه هوشیاری معیاری برای زنده بودن محسوب بشه کی تضمین می ده که ما از اونا هوشیارتریم؟