اگه قرار شد تنها بمونی تو یه پارتی که مخصوص تو برپا شده هم تنها خواهی ماند.
اگه قرار شد نزدیکترین و عزیزترین موجود زندگیتو ازت دور کنن حتی در آغوشت هم که باشه ازت دور میشه. باهم غریبه می شین بی اون که بتونی قدم از قدم برای نزدیک شدن برداری.
اگه قرار باشه اوقاتت به بطالت بگذره با بهترین برنامه ریزی ها و با بیشترین تلاشها هم نمی تونی جلوی از دست رفتن فرصت رو بگیری.
اگه یه غصه گنده به عنوان مقرری برات در نظر گرفتن هرگز نمی تونی اونو تحویل نگیری.
شاید این خیلی ملموس تر باشه که
اگه قرار باشه از گشنگی بمیری میان بهترین تنعمات و با دهانی پر از راحت الحلقوم ها می میری.
خدایا!
چرا این قد ناتوانم؟
می گفت با صبر مشکلت حل می شه منم به همین دل بستم.
+
نوشته شده در شنبه 1 مهر1385 19:6 توسط پابرهنه
|