حوصله تعریف کردن ازخودمو ندارم و الانم نمی خوام این کارو بکنم اما برا یه نفر و فقط یه نفر دارم اینو می نویسم
کسایی که منو از نزدیک می شناسن می دونن از زبون کم نمی آرم.
وقتی عرصه متلک پرانی و کنایه زدن باز بشه کسی دنبال حرف حق نمی گرده و طبیعیه که کوچکترین چیزی بتونه دستمایه یه نیش آبدار بشه.
منم تو این مواقع کم نمی آرم ولی خدا خودش شاهده که هرگز از این کار خوشم نمی اومد و سعی کردم تا جایی که ممکنه این کارو نکنم.
اما در برابر متلک گویی و حرف های نیش دار زدن یکی که مطمئنی ظرفیت شنیدن تو تا تیکه رو نداره و هی نیش می زنه. تحملم حدی داره.
چن روزه که دارم تحمل می کنم و احساس می کنم اگر کوتاه بیام ادامه پیدا میکنه و این اصلن درست نیست. پس مطمئن باش چیزیایی بلدم بگم که از حرف زدنات پشیمون بشی!!!