من حالا کم کم می فهمم که چرا تو این قد از مذهب بدت می آد شاید حرفتو قبول نکنم اما بهت حق می دم.

می گن بزرگترین مانع انسان شدن کوه انانیته.

به عنوان مثال فک نکنم تو هیچ کجای دنیا وقتی با مشکل ترافیک روبرو بشن اول از همه به خودروسازا حمله کنن ولی تو کشور ما مردم وقتی تو ترافیک گرفتار می شن یکی از کسایی که مورد عنایت مردم قرار می گیره خودروسازا هستن.

یا مثلا وقتی اتفاقی و یا جرمی صورت می گیره جزو اولین برخورد شوندگان مطبوعات منتشر کننده هستن نمی دونم کجای دنیا این طور برخورد می شه.

...

البته تو جامعه ما خیلی مد هست که بعضی ها اطرافیانشون رو در قفس بداخلاقی خودشون گرفتارمی کنن و اونا رو هم ول نمیکنن چون باهاشون خوشن.

و مبارزه هم هیچ وقت کلیشه ای رو نمی پذیره
گاهی مبارزه در صبر مطلق و بی هیچ حرکتی معنی پیدا می کنه
گاهی در تهاجم و گاهی مبارزه یعنی این که تمام هویت خودتو برای مدتی فراموش کنی

شنیدید که یکی از یاران امام صادق به امر ایشون برای مدتی خودشو به دیوانگی زد تا متعرضش نشن.

داشتم فک می کردم خداوند انسان رو برای علم آموزی صرف نیافریده گو این که اگه این طور بود این آقا این قد باید حساب کتاب سرش می شد که لازم نیست به خاطر یه دختر نبوغ دست به دوئل بزنه.

آدما برای چیز دیگه ای آفریده شدن و توصیف این نکته بس شنیدنیست.

آره زمین!
این زمین لعنتی و هر چیزی که توشه.
منو چسبونده به خاک تیره.
هر چی می کنم نمی تونم بپرم

پ.ن: ماه رمضون تموم شد و من هنوز سرور عید فطرو داشتم که دلم واسه هوای ماه رمضون تنگ شد هوایی که مولکولای هواش انگار خدایی ترن.