اما برای کسی که حتی به نشانه اعتراض هم کشورو به حال خودش رها کرده و رفته. فرشته مرگ خوب نیست ضمن احترام به شخصیت ادبی اون ولی با لباس سیاه به سراغش می آد و دست آخر هم در بیابان رهاش می کنه.

۳- تو دنیای امروز ما بعضی سرآمدان معتقدن انواع فساد خوبه  چون جامعه رو روغنکاری می کنه و از بروز واکنش ها و اعتراضها جلوگیری می کنه به عبارتی وقتی هر کسی یه جورایی پای خودش گیره نمی تونه به خلاف های دیگران اعتراض کنه.

نتیجه: دنیای امروزی که ما ساختیم یه لجن زار به تمام معنیه که پاک موندن توش یه چیزی در حد محاله.

رمان دیگه ای بود که شروع کنم ولی نخواستم چون دلم می خواد برای مدتی تو حال و هوای این رمان سیر کنم.
باید مدتی بگذره تا به مرور دریچه های فهمش برام باز شه.

و چه رسم قشنگی است بارش غم در ماه عشق،

 که عشق و غم همیشه هم رکاب بوده اند.

خرگاه تو مى سوخت در انديشه تاريخ       هر بار كه آتش زده شد بيشه شيران

آن شب چه شبى بود كه ديدند كواكب      نظم تو  پراكنده  و  اردوى تو ويران

و آن روز كه با بيرقى از يك  سرِ بى تن      تا شام شدى قافله  سالارِ اسيران

تا باغ   شقايق  بشوند  و    بشكوفند      بايد كه زخون  تو بنوشند  كويران

                                                                                    حسین منزوی

پ.ن۱: این پست فقط به وجه عاطفی انقلاب عاشورا مربوط می شه.

پ.ن۲: من امام حسین رو دوست دارم و بهش عشق می ورزم و البته که برای دوست داشتنم دنبال منطق نمی گردم.

این فریاد خیلی کوتاه طنین عجیبی در هیاهوی جنگ طلبانه و ساده انگارانه مردم ایجاد می کنه. انگار به یک باره مردم شوکه می شن و بی اختیار لحظه ای به جریان تندی که تو اون قرار گرفتن فکر می کنن.

در مردم شهر كه فکر می کنن تمام مشکلاتشون با جنگ و کسب غنایم حل می شه. شعارهای پيترواسپينا بر دیوارها چنان اثری می ذاره که دولت اعلام وضعیت فوق العاده می کنه و تو شهر به دنبال ذغال نویس می گرده.

در شکاف سنگ خشک مغز و مغروری رها شد اما رحمت باران او را هیچ گاه رها نکرد.
آن دانه ی ناتوان پس از مدت ها، در جدالی سخت توانست آن سنگ خشک مغز و مغرور را بشکند و  سربلند کند.

حالا خاک ریشه های تنومند آن درخت را در آغوش گرفته و از آن سنگ پرمدعا جز چند تکه سنگ بی مصرف خبری نیست.

دانه وقتی به ماموریت می رفت از رنج سفر نالان بود اما نمی دانست او یک انتخاب شده است و می رود تا طاغوت پرمدعای سنگی را فروکوبد.

حسرت نبرم به خواب آن مرداب
کارام کنار دشت شب خفته است

دریایم و نیست باکم از طوفان
دریا همه عمر خوابش آشفته است

از نکات جالبی که تو این شهر دیدم. خیابونیه که بر اساس خط کشی هاش یه طرفه اس و فقط یه خط ویژه داره ولی بر اساس نظر رانندگان و حتی پلیس این خیابون دو طرفه اس.

آینده در نگاهی نگران و مبهم سرنوشت مرا می نگرد.

پابرهنه: این شعر، ربطی به کسی یا چیزی نداره.